Happy Birthday To Me

Happy Birthday to me
Happy Birthday to me
Happy Birthday dear me-ee
Happy Birthday to me!

33 แล้วนะ ยังไม่แก่หรอก แค่มีเวลาบนโลกใบนี้น้อยลงอีกหนึ่งปี
ขอให้ปีนี้พิ้วสุขภาพดี แข็งแรง ปราศจากโรคภัยไข้เจ็บ ระบบเผาผลาญทำงานเต็มที่
การงานก้าวหน้า เงินทองไหลมาเทมา พบเจอแต่คนดีๆเข้ามาในชีวิต
ที่สำคัญขอให้รักตัวเองมากๆและมีความสุขในทุกๆวันนะพิ้วนะ

บางคนอ่านแล้วอาจจะคิดว่า ยัยนี่มันบ้า คนอะไร ร้องเพลงให้ตัวเอง อวยพรให้ตัวเอง
แต่ความจริงแล้ว บุคคลที่เรารักที่สุดก็ควรจะเป็นตัวเอง และถ้าเรารักตัวเอง ทำไมเราจะหวังดีกับตัวเองและอวยพรให้ตัวเองไม่ได้ล่ะ

เชื่อว่าความทรงจำแรกๆที่มีความสุขในใจของคนหลายๆคนก็คือ งานวันเกิดสมัยเด็กๆ
ฉันเองก็ไม่ได้แตกต่างไปจากคนกลุ่มนี้ ในสมัยที่อายุของฉันยังเป็นตัวเลขหลักเดียว สามารถนับได้ครบโดยใช้แค่มือสองข้างของตัวเอง สมัยนั้น แค่ได้ยินคำว่างานวันเกิด เป่าเค้ก ก็ทำให้ตัวเองกรี๊ดตื่นเต้นดีใจต่อเนื่องไปได้หลายวัน ยิ่งใกล้วันงานก็ยิ่งนอนไม่หลับ นั่งไม่ติด คิดกลับไปก็ทำให้เห็นว่า วัยเด็กช่างเป็นวัยที่ทำให้เรามีความสุขกับชีวิตได้ง่ายมากๆ แค่จัดงานวันเกิดก็ดีใจเหมือนถูกล็อตเตอรี่เงินล้าน

ฉันเคยสงสัยนะว่า ทำไมผู้ใหญ่ถึงดูเนือยๆกับงานวันเกิดของตัวเองกันจังเลย ไม่เห็นจะตื่นเต้นดีใจแบบเด็ก ตอนนั้นถามป๊า ป๊าตอบฉันว่า เป็นเพราะผู้ใหญ่ส่วนมากไม่อยากแก่ ไม่อยากถูกย้ำเตือนว่ามีอายุมากขึ้นอีกหนึ่งปี ฉันงงมาก ในสายตาฉันที่เป็นเด็ก การมีตัวเลขอายุเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งปีช่างเป็นเรื่องน่าตื่นเต้นยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด แต่ป๊าบอกว่า เมื่อฉันโตขึ้น ฉันจะเข้าใจเอง

ในวันนี้ เป็นปีแรกที่ฉันเริ่มเกิดความรู้สึกในแบบที่ป๊าเคยพยายามอธิบาย จริงๆแล้วความกระตือรือร้นในการพยายามจัดงานวันเกิดมันค่อยๆจางลงมาหลายปีแล้วล่ะ แต่ฉันก็ไม่เคยคิดว่ามันเป็นเพราะฉันเริ่มกลัวความแก่ ฉันเพียงแต่โทษสิ่งต่างๆรอบตัว เช่นผู้ใหญ่อย่างฉันไม่มีเวลาหรอกที่จะมาคิดวางแผนเรื่องงานปาร์ตี้ เพื่อนๆแต่ละคนก็งานยุ่ง บ้างก็มีครอบครัวกันไปแล้ว จะนัดให้มารวมตัวปาร์ตี้เฮฮาเหมือนสมัยเด็กก็คงยาก
แต่นั่นคือการหลอกตัวเอง จริงๆแล้ว เพื่อนๆฉันก็ไม่เคยหายไปไหน ถึงแม้ใครจะยุ่งยังไง แต่ถ้าฉันลองได้ตั้งใจวางแผนจัดงานวันเกิด เชิญคนเป็นเรื่องเป็นราวเหมือนสมัยเด็กๆแล้ว ฉันเชื่อว่าเพื่อนๆของฉันก็จะพยายามสละ จัดหาเวลามาปาร์ตี้กับฉันแน่นอน แต่สิ่งที่ทำให้ฉันเริ่มไม่กระตือรือร้นคือความเริ่มกลัวอายุที่มากขึ้นต่างหาก

ในวันนี้ ตั้งแต่เช้าจนค่ำ กิจกรรมในวันเกิดก็เป็นไปตามนี้

เช้า ไปทำบุญถวายสังฆทานที่วัด

เที่ยง นัดเจอคุณน้า และน้าพาไปเลี้ยงติ๋มซำ
บ่าย กลับบ้านมาอ่านหนังสือ นั่งสมาธิ
เย็น สอนร้องเพลง
ค่ำ ทานข้าวเย็นกับพี่ดาว พี่สาวคนสวยที่เรียนบัลเล่ต์ด้วยกันมาสมัยเด็กๆ

ดึก กลับไปหาและค้างกับคุณยาย

เมื่อหมดวัน ฉันมานั่งคิดว่า จริงๆแล้วมันเป็นการเสียเวลาชีวิตมากเลยนะ ที่จากนี้ไปจะมานั่งกลัววันเกิดตัวเอง กลัวอายุที่มากขึ้นในแต่ละปี จะกลัวไปทำไม ในเมื่อมันเป็นสิ่งที่มนุษย์ทุกคนไม่มีใครหลีกเลี่ยงได้ กลัวไปก็ทำอะไรไม่ได้

หากมองผ่านสายตาเด็กๆ สาเหตุที่เด็กๆตื่นเต้นกับอายุที่เพิ่มขึ้นมากอีกหนึ่งปี  ก็เพราะเด็กๆทราบว่า อายุที่มากขึ้นจะมาพร้อมกับโอกาสและประสบการณ์เพิ่มขึ้นที่พวกเขาจะได้พบในโลกกว้างใบนี้ ซึ่งในมุมมองของเด็ก เป็นสิ่งที่น่าตื่นเต้นมาก
คงจะดีไม่น้อยถ้าเราคิดได้อย่างนั้น และพร้อมอ้าแขนรับ ตื่นเต้น ดีใจไปกับโอกาสประสบการณ์ใหม่ๆที่กำลังจะเข้ามาในอนาคตของเรา

ปีนี้ ขอสัญญากับตัวเองนะ ว่าปีนี้และปีถัดๆไป เราจะไม่กลัวอายุอีกแล้ว แต่เรามองมันในแบบที่เด็กๆมองนะ